Karin Bloemen: ‘Ik ben een overlever!’
Ik vind het geweldig om dit vak door te geven aan jonge mensen’, straalt Karin Bloemen. ‘Ik kan vooral zo genieten van het doceren van performancelessen die ik geef aan de Theaterschool, want daar zitten alle lessen van het leven in: performance, zang en gevoel. Daarin zit alles beklonken. Het is een soort toveren. We zijn een beetje Hans Klok maar dan zonder al die spullen eromheen.’
Ik ben een overlever
Karins mimiek spreekt boekdelen als ze over haar vak vertelt. ‘Ik vraag me altijd af hoe ik iemand een niveau verder kan brengen. Maar hoe zorg je dat je een jong mens de goede richting op stuurt? Die taak is mij op het lijf geschreven. Dat vind ik juist het leukste, want ik ben een ontzettende bemoeial’, schatert ze met een ondeugende twinkeling in haar ogen. ‘Maar aan de andere kant durf ik mezelf ook heel kwetsbaar op te stellen, bijvoorbeeld in mijn lessen aan schoolverlaters of tijdens de opnames voor het Depressiegala. Vaak zijn het jongeren met problemen die zich in eerste instantie vaak afwijzend opstellen. Maar als ik hen dan vertel over mijn incestverleden krijg ik ineens hun aandacht. Door mijn leven alleen maar te laten zien, wil ik hen bewijzen dat je niet per se van een brug af hoeft te springen om van alle ellende af te zijn, maar dat er ook licht is aan het eind van de tunnel. Uit eigen ervaring weet ik immers dat die pijn uiteindelijk afzwakt en naar de achtergrond verdwijnt. En ook dat die pijn weer terug kan komen, maar nooit meer zo erg is. Wat een cadeau is dat! Het is zo gaaf om iets te mogen betekenen in deze jonge mensenlevens en hen de juiste routes te wijzen. Als ik op deze manier ook maar één van hen kan helpen, is het het waard dat ik mijn verhaal met hen deel. Dat is een heel bewuste keuze.’
Aanleg voor geluk
Karin kijkt even ernstig voor zich uit, maar al snel breekt de zon weer door op haar gezicht. ‘Ik heb gewoon een genetische aanleg voor geluk. Ik denk dat één van mijn chromosomen heel goed bedeeld is met dat gen. Ondanks alles wat er in mijn leven gebeurd is, zie ik nog steeds het goede en het mooie van het leven. Ik wil ook zo graag geloven dat de mens in principe goed is. Haat slaat alleen maar terug op jezelf. Ik heb mijn incestverleden niet verzwegen. Op die manier zou ik alleen maar makkelijk te chanteren zijn geweest en ik wil niet dat iemand op die manier macht over mij heeft. Zodra er macht is, kan er misbruik van worden gemaakt.
Talent en liefde
Maar het praten over alles wat er gebeurd is, werkte ook helend. Dat brak het trauma. Ik ben geen slachtoffer, maar juist een overlever. Als je slachtoffer blijft, geef je de dader nog steeds macht. Nee, je moet het juist loslaten. Vergeven. Ook al is die put waarin je zit nog zo diep, je moet blijven geloven dat het weer goed komt. Met talent en liefde in je hart kun je dat. When you hit rock bottom, the only way to go is up. Of, anders gezegd: juist door de bodem van die put te bereiken, kun je je goed afzetten om er weer uit te komen.’
Oud worden
Karin heeft haar geluk niet cadeau gekregen. Haar oudste zus kwam op 33-jarige leeftijd om bij een brand waarna Karin de zorg voor haar neefje op zich nam. ‘Ik had geen idee hoe ik een kind op moest voeden. Ik dacht zelfs dat ik daar ongeschikt voor was, maar ik heb er nooit aan getwijfeld om Gerben in huis te nemen. Hij was nog maar 6 jaar. Hij was alles kwijt en wilde alleen maar veilig zijn. En ik wilde die veiligheid bieden. Ik zie hem als mijn zoon. Later kreeg ik nog twee dochters. Die drie zijn heel hecht met elkaar.’
Van een andere zus heeft Karin vier jaar geleden te vroeg afscheid moeten nemen. ‘Zij was pas 49. Dat heeft mij wel aan het denken gezet. Het leven kan zomaar voorbij zijn. Elk jaar is voor mij dan ook een gewonnen jaar. Zelf hoop ik heel oud te worden. Dat lijkt me echt supergaaf. Ik wil die hele herfst meemaken en mijn beide dochters moeder zien worden.
Oud worden is ook het thema van de theatershow voor het seizoen ’19/’20 waar we al weer mee bezig zijn. De eerste plannen liggen er al. In die periode loop ik tegen de 60. Dan kan ik nooit meer zeggen dat ik jong en talentvol ben. Nu sta ik met ‘Volle Bloei’ op de planken, dus misschien gaat de volgende show ‘Verlept’ heten’, lacht ze haar klaterende lach met de nodige zelfspot. ‘Oud worden is niet meer wat het was. Wij vinden het nieuwe oud worden uit: 60 is het nieuwe 50.’
Volle bloei
Met haar show Volle Bloei reist Karin tot en met 23 april langs de Nederlandse theaters. Wil jij ook een avond heerlijk genieten van mooie muziek, kostelijke grappen en de vermakelijke typetjes aar Karin garant voor staat? Kijk op www.labloemen.nl wanneer je zo’n avond vol energie en inspiratie bij jou in de buurt kunt beleven.
-
Nadat de verschijning van Kluuns nieuwe boek diverse keren werd uitgesteld, ligt zijn roman DJ sinds 13 februari dan eindelijk in de winkel. Een boek dat een kijkje biedt in het mannenbrein en gaat over jaloezie onder mannen. -
Ze komt binnen in een wijde slobbertrui en spijkerbroek, zonder make-up en haar haren bij elkaar gebonden met een elastiekje. Lachend schuift ze aan om even later van een verse kop koffie te genieten. We spreken haar voor onze rubriek Fab&Famouz. ‘Ik ben gewoon heel veelzijdig. Niet alleen in mijn muziek, maar ook in hoe ik eruitzie. -
Tot de grootste artiesten van Nederland behoren, internationale stappen zetten en alles wat daarbij komt kijken. Dát is waar aanstormend talent Paul Sinha van droomt en over vijf jaar bereikt hoopt te hebben. -
Op de kleuterschool was Marjo al ‘kunstenaar in de dop’. Schilderen met verf op de grote vellen papier vond zij toen het allerleukste. Ook was zij vaak aan het knutselen, waarbij zij soms dagenlang genoot van het boetseren met klei. -
Aan de rand van het uitgestrekte natuurgebied ’t Roegwold, waar rietmoerassen zacht ruisen in de wind en vogels hun plek vinden tussen water, graslanden en bosranden, ligt natuurbegraafplaats Roegwold. Een plek waar de natuur haar eigen ritme volgt en waar rust, ruimte en herinnering samenkomen. Het landschap leeft hier. In het voorjaar bloeien zeldzame orchideeën in de kruidenrijke graslanden, vogels broeden in het riet en het water weerspiegelt de lucht. -
Wanneer je te horen krijgt dat je ongeneeslijk ziek bent, staat de wereld stil. Het is een fase waar je meestal niet op voorbereid bent, maar die wel grote vragen oproept. Over pijn en zorg, maar ook over kwaliteit van leven, angsten en afscheid. -
Afscheid nemen hoort onlosmakelijk bij het leven. Het is vaak een periode waarin emoties, praktische zaken en hectiek samenkomen, waardoor nabestaanden veel van de uitvaart onbewust aan zich voorbij zien gaan. Steeds vaker kiezen families er daarom voor om een afscheidsfotograaf in te schakelen. -
Uitvaartzorg Eefje staat voor een manier van afscheid nemen waarin rust, aandacht en echtheid centraal staan. Geen vaste draaiboeken, geen haast, maar ruimte voor wie iemand was en voor wat er nodig is in het moment. Oprichtster Eefje Visser begon in 2016 vanuit een diep persoonlijk verlangen: toen haar man op jonge leeftijd overleed, merkte zij hoe weinig ruimte er soms is voor eigen wensen, voor rituelen die écht passen, voor de verhalen die een leven kleur hebben gegeven. -
Natuurbegraven is de oudste en meest natuurlijke manier om een overledene te begraven. Een manier om het lichaam terug te geven aan de natuur. Zomerlanden is de eerste, grote natuurbegraafplaats in Zuid-Holland. Hier kun je kiezen voor een eigen plek in de natuur met eeuwigdurende grafrust. -
In een tijd waarin verlies de adem beneemt en alles even stil lijkt te vallen, kan het een enorme steun zijn wanneer iemand een stukje van de zorg uit handen neemt. Bij AnnaAnna Gedenktekens gebeurt dat met warmte en een diep besef van wat herdenken werkelijk betekent. Niet alleen in het ambacht van een gedenkteken, maar juist in het luisteren, het samen zoeken en het creëren van een plek die klopt.