Een uniek en persoonlijk monument
Op de kleuterschool was Marjo al ‘kunstenaar in de dop’. Schilderen met verf op de grote vellen papier vond zij toen het allerleukste. Ook was zij vaak aan het knutselen, waarbij zij soms dagenlang genoot van het boetseren met klei. Op de Havo bleek handvaardigheid een eindexamenvak te zijn: een schot in de roos. Na de lerarenopleiding TeHaTex heeft Marjo gestudeerd aan Kunstacademie Minerva te Groningen.
Naast haar werkzaamheden voor Artalon heeft Marjo gedurende 30 jaar, drie dagen per week o.a. gewerkt als vakleerkracht beeldend vormen in het Speciaal Onderwijs voor doven en slechthorenden en als docent op een Creativiteitscentrum en de MBO-opleiding Mode-Kleding. Het ontstaan van Artalon Gedenkbeelden vindt haar oorsprong in 1993 toen haar schoonvader overleed. Uit liefde ontwierp zij een monument van gekloofd graniet. Tijdens dit proces merkte zij hoe troostrijk het creëren van een gedenkteken kan zijn.
Toen haar vader, met wie zij een diepe band had, vier jaar later overleed, bood het ontwerpen en maken van zijn monument opnieuw steun in het rouwproces.
Na een miskraam boetseerde zij het beeld ‘Little Angel’, opgedragen aan alle moeders die een ongeboren kindje hebben verloren. Het kreeg een bijzondere plek in de tuin bij haar atelier. Deze ervaringen en eerdere ervaringen maakten diepe indruk op haar en leidden tot een levenslange interesse in vragen rondom sterven en het hiernamaals. Als beeldend kunstenaar probeert Marjo de gevoelens van nabestaanden om te zetten in een beeld voor hun overleden geliefde. Wat haar al die jaren drijft, is het geloof in de troostende werking van kunst. Ieder monument is persoonlijk en uniek – een liefdevol eerbetoon aan het leven en aan de band die blijft bestaan, zelfs na de dood.
Samen werken aan een uniek en persoonlijk monument
Na het verlies van een dierbare wil je herinneringen levend houden met een persoonlijk grafmonument op de begraafplaats, een urn of een gedenkbeeld thuis. Bij Artalon gedenkbeelden werkt Marjo samen met de familie aan de uitvoering van het monument of de urn. Deze samenwerking blijkt vaak een positief effect te hebben op het rouwproces. Veel gebruikte materialen zijn glas, brons, natuursteen, RVS en cortenstaal. Elk monument en elke urn is toegesneden op de persoon en daardoor uniek maatwerk qua vormgeving en materiaalkeuze.
Voor natuurbegraafplaatsen heeft Marjo urnen van afbreekbare klei ontworpen, die voldoen aan de duurzaamheidscriteria van GreenLeave.
Specialisten in jouw buurt
-
Aan de rand van het uitgestrekte natuurgebied ’t Roegwold, waar rietmoerassen zacht ruisen in de wind en vogels hun plek vinden tussen water, graslanden en bosranden, ligt natuurbegraafplaats Roegwold. Een plek waar de natuur haar eigen ritme volgt en waar rust, ruimte en herinnering samenkomen. Het landschap leeft hier. In het voorjaar bloeien zeldzame orchideeën in de kruidenrijke graslanden, vogels broeden in het riet en het water weerspiegelt de lucht. -
Wanneer je te horen krijgt dat je ongeneeslijk ziek bent, staat de wereld stil. Het is een fase waar je meestal niet op voorbereid bent, maar die wel grote vragen oproept. Over pijn en zorg, maar ook over kwaliteit van leven, angsten en afscheid. -
Afscheid nemen hoort onlosmakelijk bij het leven. Het is vaak een periode waarin emoties, praktische zaken en hectiek samenkomen, waardoor nabestaanden veel van de uitvaart onbewust aan zich voorbij zien gaan. Steeds vaker kiezen families er daarom voor om een afscheidsfotograaf in te schakelen. -
Uitvaartzorg Eefje staat voor een manier van afscheid nemen waarin rust, aandacht en echtheid centraal staan. Geen vaste draaiboeken, geen haast, maar ruimte voor wie iemand was en voor wat er nodig is in het moment. Oprichtster Eefje Visser begon in 2016 vanuit een diep persoonlijk verlangen: toen haar man op jonge leeftijd overleed, merkte zij hoe weinig ruimte er soms is voor eigen wensen, voor rituelen die écht passen, voor de verhalen die een leven kleur hebben gegeven. -
Natuurbegraven is de oudste en meest natuurlijke manier om een overledene te begraven. Een manier om het lichaam terug te geven aan de natuur. Zomerlanden is de eerste, grote natuurbegraafplaats in Zuid-Holland. Hier kun je kiezen voor een eigen plek in de natuur met eeuwigdurende grafrust. -
In een tijd waarin verlies de adem beneemt en alles even stil lijkt te vallen, kan het een enorme steun zijn wanneer iemand een stukje van de zorg uit handen neemt. Bij AnnaAnna Gedenktekens gebeurt dat met warmte en een diep besef van wat herdenken werkelijk betekent. Niet alleen in het ambacht van een gedenkteken, maar juist in het luisteren, het samen zoeken en het creëren van een plek die klopt. -
Wat wil je dat mensen niet over jou vergeten als je er niet meer bent? Mensen die aan het einde van hun leven zijn gekomen, willen vaak nog veel vertellen. Herinneringen, familieanekdotes, een persoonlijke boodschap. De Laatste Letters legt al deze verhalen en woorden vast in een mooi vormgegeven boek, aangevuld met persoonlijke foto’s. Een troostrijke en tastbare nalatenschap voor nabestaanden. -
Wanneer iemand overlijdt, lijkt de tijd tegelijkertijd stil te staan en juist sneller te gaan dan ooit. Er moet veel geregeld worden, terwijl emoties alle ruimte vragen. Juist in die dagen verlangen nabestaanden vaak niet naar grootse woorden of ingewikkelde keuzes, maar naar rust. Naar iemand die overzicht houdt. Naar een vertrouwd gezicht dat stap voor stap meeloopt. -
De laatste levensfase start niet pas wanneer het bijna zover is. Volgens Monique Branse, oprichter van Stichting JouwLaatsteLevensfase/Tenslotte, begint die fase al op het moment dat je wordt geconfronteerd met de eindigheid van het leven. Door een diagnose, een ziekte of ouderdom. ‘Het gaat niet alleen om de palliatieve of terminale fase. Juist in de periode daarvoor kun je nog zoveel zelf bepalen en vormgeven’, vertelt Monique. -
Muziek loopt als een stille metgezel en rode draad door ons leven. Ze klinkt op momenten van liefde, bij afscheid, in herinneringen en in alles wat ons vormt. Bij wie we waren en wie we altijd zullen blijven. Soms op de voorgrond, soms bijna onmerkbaar aanwezig. Maar juist in de laatste levensfase wordt haar betekenis indringend voelbaar.