Waar natuur en herinneringen samenkomen
Aan de rand van het uitgestrekte natuurgebied ’t Roegwold, waar rietmoerassen zacht ruisen in de wind en vogels hun plek vinden tussen water, graslanden en bosranden, ligt natuurbegraafplaats Roegwold. Een plek waar de natuur haar eigen ritme volgt en waar rust, ruimte en herinnering samenkomen.
Het landschap leeft hier. In het voorjaar bloeien zeldzame orchideeën in de kruidenrijke graslanden, vogels broeden in het riet en het water weerspiegelt de lucht. Midden in deze natuurlijke omgeving ontstaat een plek waar mensen hun laatste rust kunnen vinden; niet los van de natuur, maar als volledig onderdeel ervan.
Martin Haverkamp, een van de initiatiefnemers van natuurbegraafplaats Roegwold, vertelt met overtuiging over de gedachte achter deze plek: ‘De natuur staat hier centraal. We werken uitsluitend met biologisch afbreekbare materialen en de graven worden op een natuurlijke manier opgenomen in het landschap. Door te kiezen voor natuurbegraven help je mee aan het behoud en de ontwikkeling van dit gebied. Het is een manier om iets terug te geven aan de aarde.’
Eeuwige grafrust
Een belangrijk kenmerk van natuurbegraven is dat de graven nooit worden geruimd. Daardoor blijft deze plek voor altijd een plek van rust, terwijl de natuur zich verder kan ontwikkelen. Met de jaren wordt het landschap alleen maar rijker en groener.
Roegwold is er voor iedereen die een plek zoekt om afscheid te nemen of vooruit wil kijken naar een laatste rustplaats. Nabestaanden kunnen hier in alle rust samenkomen, zonder tijdsdruk of vaste schema’s. Een afscheid kan klein en intiem zijn of juist met een groter gezelschap, precies zoals het bij de overledene en de familie past.
Afscheid in de natuur
Verspreid over het terrein zijn verschillende plekken waar een ceremonie kan plaatsvinden. In de boskapel, een open plek tussen de bomen, ontstaat een intieme sfeer waarin woorden, muziek of stilte vanzelf hun plek vinden. Deze plek biedt ruimte voor grotere gezelschappen, waar herinneringen gedeeld kunnen worden en waar rituelen, zang of een moment van bezinning samenkomen.
Martin: ‘Een afscheid in de natuur verloopt hier op een andere manier dan veel mensen gewend zijn. Geen felle verlichting, geen haast en geen vaste tijdssloten. Er is ruimte voor stilte of muziek, voor woorden, rituelen of gebed. Ook kinderen krijgen de ruimte om iets te zeggen of te doen, op hun eigen manier.’
Mogelijkheden binnen natuurbegraven
Ook na crematie is natuurbegraven mogelijk. In het urnenveld worden biologisch afbreekbare urnen opgenomen in de aarde. Daarnaast is er de Herinneringsvijver, een verstilde plek aan het water waar een urn symbolisch te water gelaten kan worden, omringd door riet en de wijde natuur.
Op de natuurbegraafplaats zijn geen traditionele grafstenen. Wie dat wil, kan een rustplaats markeren met een houten boomschijf, waarin een persoonlijke tekst, afbeelding of foto wordt gegraveerd, of een herdenkingsboom plaatsen. Nabestaanden ontvangen daarnaast een grafakte met de exacte coördinaten van de plek, zodat deze altijd terug te vinden is. Nu en in de toekomst.
De plek ervaren
Over het terrein slingeren wandelpaden die bezoekers langs open plekken, bosranden en karakteristieke bomen voeren. Wie de uitkijktoren beklimt, kijkt uit over het hele gebied en ervaart hoe landschap, lucht en stilte samenkomen in een moment van overzicht en bezinning.
Persoonlijke begeleiding
Martin en het team van Roegwold begeleiden families met aandacht en rust. Vanaf de eerste gedachte tot het moment van afscheid denken zij mee over wat past bij de overledene en bij de mensen die achterblijven. Soms nemen zij veel uit handen, soms kiezen families ervoor om juist zelf vorm te geven aan het afscheid. Alles mag, niets moet.
-
Op de kleuterschool was Marjo al ‘kunstenaar in de dop’. Schilderen met verf op de grote vellen papier vond zij toen het allerleukste. Ook was zij vaak aan het knutselen, waarbij zij soms dagenlang genoot van het boetseren met klei.
-
Wanneer je te horen krijgt dat je ongeneeslijk ziek bent, staat de wereld stil. Het is een fase waar je meestal niet op voorbereid bent, maar die wel grote vragen oproept. Over pijn en zorg, maar ook over kwaliteit van leven, angsten en afscheid.
-
Afscheid nemen hoort onlosmakelijk bij het leven. Het is vaak een periode waarin emoties, praktische zaken en hectiek samenkomen, waardoor nabestaanden veel van de uitvaart onbewust aan zich voorbij zien gaan. Steeds vaker kiezen families er daarom voor om een afscheidsfotograaf in te schakelen.
-
Uitvaartzorg Eefje staat voor een manier van afscheid nemen waarin rust, aandacht en echtheid centraal staan. Geen vaste draaiboeken, geen haast, maar ruimte voor wie iemand was en voor wat er nodig is in het moment. Oprichtster Eefje Visser begon in 2016 vanuit een diep persoonlijk verlangen: toen haar man op jonge leeftijd overleed, merkte zij hoe weinig ruimte er soms is voor eigen wensen, voor rituelen die écht passen, voor de verhalen die een leven kleur hebben gegeven.
-
Natuurbegraven is de oudste en meest natuurlijke manier om een overledene te begraven. Een manier om het lichaam terug te geven aan de natuur. Zomerlanden is de eerste, grote natuurbegraafplaats in Zuid-Holland. Hier kun je kiezen voor een eigen plek in de natuur met eeuwigdurende grafrust.
-
In een tijd waarin verlies de adem beneemt en alles even stil lijkt te vallen, kan het een enorme steun zijn wanneer iemand een stukje van de zorg uit handen neemt. Bij AnnaAnna Gedenktekens gebeurt dat met warmte en een diep besef van wat herdenken werkelijk betekent. Niet alleen in het ambacht van een gedenkteken, maar juist in het luisteren, het samen zoeken en het creëren van een plek die klopt.
-
Wat wil je dat mensen niet over jou vergeten als je er niet meer bent? Mensen die aan het einde van hun leven zijn gekomen, willen vaak nog veel vertellen. Herinneringen, familieanekdotes, een persoonlijke boodschap. De Laatste Letters legt al deze verhalen en woorden vast in een mooi vormgegeven boek, aangevuld met persoonlijke foto’s. Een troostrijke en tastbare nalatenschap voor nabestaanden.
-
Wanneer iemand overlijdt, lijkt de tijd tegelijkertijd stil te staan en juist sneller te gaan dan ooit. Er moet veel geregeld worden, terwijl emoties alle ruimte vragen. Juist in die dagen verlangen nabestaanden vaak niet naar grootse woorden of ingewikkelde keuzes, maar naar rust. Naar iemand die overzicht houdt. Naar een vertrouwd gezicht dat stap voor stap meeloopt.
-
De laatste levensfase start niet pas wanneer het bijna zover is. Volgens Monique Branse, oprichter van Stichting JouwLaatsteLevensfase/Tenslotte, begint die fase al op het moment dat je wordt geconfronteerd met de eindigheid van het leven. Door een diagnose, een ziekte of ouderdom. ‘Het gaat niet alleen om de palliatieve of terminale fase. Juist in de periode daarvoor kun je nog zoveel zelf bepalen en vormgeven’, vertelt Monique.
-
Muziek loopt als een stille metgezel en rode draad door ons leven. Ze klinkt op momenten van liefde, bij afscheid, in herinneringen en in alles wat ons vormt. Bij wie we waren en wie we altijd zullen blijven. Soms op de voorgrond, soms bijna onmerkbaar aanwezig. Maar juist in de laatste levensfase wordt haar betekenis indringend voelbaar.



